Het seniorenteam (13 juli 2022 – door Kees)

Nationalpark Vorpommersche Boddenlandschaft. Parallel aan de Zingster kustlijn zingt de Oude Dame, pal voor de wind, met vijf knopen oostwaarts. Het lijkt wel of ze dankbaar is dat ze niet zo hoeft te zwoegen en op haar donder krijgt als gisteren. Toen ging het op een “rolkoers” met 4 tot 5 Beaufort flink te keer. Ze deed het goed, maar vond het niet leuk.

Daar heb je ze

Aan boord vier bepette, goed ingesmeerde senioren, waarvan twee fel oranje gekleurd. Zoutwater ervaring zit, zoals bekend, voornamelijk bij Frits (75).  Ruud (66), Wim (65) en Kees (66) zijn goed in fietsen, maar die zijn voor de verandering opgesloten in het vooronder. De fietsen dus. Samen zijn wij goed voor 271 jaar levenservaring. Ik ben in deze shift opstappers de linking pin en ken iedereen goed tot zeer goed. Ruud en Wim zijn nieuw en moeten even aan alles wennen. Oploeven en afvallen gaat nog wel. Maar katten en gijen, bulletalie en bokkepoot,…. pfff. Maar we zijn zéér leergierig en Frits zeer uitleg bereid dus na deze week zit dat wel goed.

Darsser Ort

We zijn net vertrokken uit de kleine “Nothafen” Darsser Ort, waar we hebben overnacht. In het haventje een boot van de reddingsdienst (Bremen Rescue, kanaal 16), drie kleinere jachtjes maar vooral veel stilte en veel natuur: zwaluwen, kwikstaarten, strandlopers, aalscholvers en kluten (welke helaas toch kokmeeuwen bleken te zijn). Maar… wát een mooi oord. Op het dek gezeten ging de zon voor mij rood onder en kwam tegelijkertijd achter mij de maan vol op. Wohh…waarom nu pas op vakantie in Deutschland?  So schön und doch haben wir es nicht gewusst. 

Onze varende Duitse mede toeristen zijn over het algemeen zeer vriendelijk, voorkomend en behulpzaam. Zeker een “Traditionsschiff” wordt ontvangen met alle egards en respect. 

Nu op weg naar Barhöft.  Halve dag varen en dan naar binnen want vanmiddag gaat het echt hard waaien. 

O nee….toch niet: Frits belt net met de havenmeester en krijgt te horen dat we te groot zijn voor de haven. Nieuw plan maken dus. Ankeren onder het eiland? Toch doorvaren? 

En zo scharrelen wij door de Boddengewässer. Wat het nu gaat worden?  Dat weet nog niemand. We gaan het zien lieve lezertjes. 

Wordt vervolgd.